İLK AŞKIN DOLUŞU İLK YANGINLAR ÇIKIŞI İLK UYKUSUZ GECELER..

ilk sevda ve ilk yangınlar..
 o günden sonra ilk gün den sonra olduğu gibi. ARTIK TEK BİR AMAÇ TEK BİR GAYE TEK BİR DUA TEKBİR YALVARIŞ TEKBİR İSTEK VARDI O DA; HABİBE 
 adı çok güzel kendisini anlatmaya sahifeler yetmez sesi çok güzel dinlemekten huzurduyup zevk alacağın bir ses..
tüm güzellikler bir kişide toplanmış sanki tek bir kişide o da habibe,


sonraki günler artık arayış içinde geçti çocuk için. hep onun gittiği yerlere gitti, hep onun baktığı yerlere baktı, hep onun yaptıklarını yaptı..
her yerde her köşede nerede habibe varsa o da oradaydı. takip etmekten onun korkutacağı için yada kızdıraağı için korkuyordu. bu kız çok farklıydı diğer tüm kızlardan ve insanlardan. çok narin namuslu temiz ve dikkatli, yaklaştırmıyordu yanına hiçbir art niyetli neferi:)


bir kaç defa yüzüne bakarken yakalandım okadar korktum ki biranda korkudan titredim yada aşktan mı bilmiyorum ama . hemen kaçırdım gözlerimi. ama onun gözlerini görmüştüm. o gözler o dünyanın en güzel tek güzel gözleri. bir insana yakışacak bir göz ancak böyle olurdu. okadar güzel duruyordu ki, bir saniyeden kısa süre bile olsa okadar güzel bakıyordu ki. BAKTIKÇA DA YAKIYORDU..

gözlerimden artık ilk yaşlar akıyordu. 
okul bittiğinde sank hayat zindanmış gibi geliyor. sanki idama gidiyordum.
çok zor geliyordu ona bakmaktan gözlerimi alıkoymak.
zaten kalbimde artık bende değildi emindim bundan, gözlerimde artık gidiyordu.
öylede oldu gözüm artık hiçbirşeyi görmez oldu..
ilk defa uykusuz kalıyordu, ilk defa ufka bakıp gözleri doluyordu. 
her gittiği yerde gözleri etrafı tarıyor hep bir şey SADECE BİR SURET YANLIZ BİR SİMA GÖRMEK İSTİYORDU. HER YERDE GÖZLERİM ONU ARIYORDU...
dilimde sadece bir kelime vardı HABİBE söylemek bile neşe veriyordu kalbe.. 
artık KALEMİM BİLE BİR KELİME YAZIYORDU KAĞIT ÜZERİNE
AYNI AKLIMIN DA BİR TEK ŞEY DÜŞÜNDÜĞÜ GİBİ SADECE VE SADECE BİR TEK HABİBE.
BÜTÜN KAĞITLAR DEFTERLER O İSİMLE DOLDU, HABİBE NE KADAR DA GÜZELDİ ÖYLE, İSMİNİ YAZARKEN BİLE ELLERİMDE BİR TİTREME.. 
seni seviyorum habibe demek geliyordu içimden HAYKIRMAK GELİYORDU DÜNYAYA HER YERE HER ŞEYE HAYKIRMAK GELİYORDU SENİ SEVİYORUM HABİBE DİYE..
habibe HABİBE HABİBE... 
ONU GÖRMEK İÇİN HERŞEYİ YAPIYORDUM. 
HİÇBİR ŞEYİN ONU GÖRMEKTEN DAHA FAZLA ASLA ÖNEMİ OLMUYORDU
HEP O ARKA SOKAKLARDA GEÇİYORDU BOŞ VAKİTLERİM ONU GÖRMEK UMUDUYLA 
AMA BİR TÜRLÜ GÖREMEDEN GERİ DÖNÜYORDUM
HEP ONU DÜŞÜNÜYORDUM O GÜZEL YÜZÜ O GÜZELLER GÜZEL GÖZLERİ ASLA HİÇBİR ŞEKİLDE AKLIMDA ÇIKMIYOR DU. HER SANİYEM HER SALİSEM O HABİBE.
AKLIMDAN ONSUZ BİR FİKİR BİLE GEÇMİYORDU
KAFAM SADECE BİR ŞEYE ÇALIŞLIYORDUN NASIL OLURDA ONU BİR SANİYE DAHA GÖRÜRÜM HEP BUNU DÜŞÜNÜYORDUM. 
VE ARTIK NASIL OLURDU ONA NASIL SÖYLERDİM ONU NASIL SEVDİĞİMİ BUNU DÜŞÜNÜYOIRDUM


ARTIK BİR ŞEKİLDE BU BAKIŞLARIN ONU SEVDİĞİMİ BELLİ ETMESİNE YARDIMCI OLMASINI İSTİYORDUM.


HEP ARKA SIRASINA OTURUR, O PAMUK GİBİ YUMUŞ YUMUŞ ELLERİN AYNI RENKTE Kİ KALEMİNİ O KÜÇÜCÜK NARİN PARMAKLARIN O KALEMİ TUTUŞUNU BÜYÜK BİR ZEVKLE HAYRANLIKLAR İZLERDİM.. BELKİDE HAYATTA İZLEDİĞİM EN GÜZEL SİNEMA EN GÜZEL TİYATRO EN GÜZEL NE VARSA OYDU.
BİR MANZARAYA BAKMAKTANSA ONUN O ELLERİNE BAKMAYI BİNKEZ TERCİH EDİYORDU GÖZLERİM.
AMAN ALLLAHIM BİRDE GÜLÜŞÜ VARDI Kİ SORMAYIN BU NASIL BİR DİŞ YAPISI NASIL BİR ÇENE YAPISIYDI Kİ ANLATAMAM
GÜLMEK BİR İNSANA OKADAR MI YAKIŞIRDI, BEN HİÇ KİMSEYE GÜLMEYİ BUKADAR YAKIŞTIRAMAZDIM ASLA. O SANKİ GÜLMÜYOR O SANKİ BAŞKA ALEMLERE GÖTÜRÜYORDU..

bir gülüşü bir ömre bedeldi. O gün içimden demiştim ki, eğer benim olursan ilerde bir gün. EN BÜYÜK MUTLULUĞUM SENİ MUTLU ETMEK OLACAK habibe.
Ve biirgün o güzel gözlerde yaşlar gördüm o gün gidip yanına SENİ AĞLATAN NE VAR SÖYLE BANA HEMEN ONA HATTİNE BİLDİREYİM. SENİ AĞLATMASINLAR, İŞTE O GÜN ANLADIM, SEN AĞLAMA DAYANAMAM ŞARKISININ GERÇEK ANLAMINI.


EVET SEVDİM HEMDE OKADAR ÇOK SEVDİİM Kİİ BİR ANDA HERŞEYİM OLDU. AMA O DAHA BİLMİYORDU..
ONSUZ NEFES ALAMIYOR HER SANİYE ADINI SAYIKLIYORDUM AMA O BİLMİYORDU..