YILDIRIMA İLK ÇARPILIŞ 5 EKİM 2005

BİR PEMBE GÜLE BAĞLANMIŞ HAYAT HİKAYESİ..

hikya deyipde geçmeyin aslında, tam gerçek en gerçek..

hani insan yıldırım aşkı denir ya..

hani bir insanı gördüğünde: aa heh işte bu benim rüyalarımın prensesi bu benim hayallerimde ki kız derler ya..

heh işte böyle bir şey olduğuna ASLA inanmayan biri olarak bu tarihi yazıyorum..

ve o an bakıyorsun başından aşağıya kaynar sular değil direk ateşin kendisi dökülmüş gibi oluyorsun ve ÇARPILIP KALIYORSUN....

inannın öylece kalıyorsunuz.. hani filmlerde ki şok sahneleri gibi veya daha ilerisi..

beş ekim taa bundan 4 sene öncesi..

HİİÇÇ AŞIK OLMAMIŞ BİR ÇOCUK. HİÇ BİR KIZA VURULMAMIŞ HİÇBİR LİMANA DEMİR ATMAMIŞ, HİÇ BİR GÖZE BAKMAMIŞ BİR ÇOCUK VARDI. UZAMIŞTI HAYTINDA İKİ SENESİ. BU HAYATINDA BİR BAŞLANGIÇTI BU GÜN. AMA HİÇ FARKINDA DEĞİLDİ ASLINDA BAŞKA BİR BAŞLANGICINDA HABERCİSİYDİ..

HAYATININ İLKLERİYDİ..

SANKİ ÇOCUK VE YAŞADIĞI TÜM OLAYLAR BU GÜNÜN SEBEBİYDİ.. VE O OKULA GİRMEK İÇİN BEKLMEKT Kİ HİKMEK O BAHÇEDE Kİ O PEMBE GÜLÜ GÖRÜP ONA VURULMASIYDI..

EVET aynen öyle oldu yıllarca hiçbir kıza gözü değmemiş, hiçbir kızı sevmemiş bir genç vardı henüz yirmi koca yıl geçmişti hayat sandığı bu yaşama çizgisinde..

ve bir gün geldi o gün 5 ekim bir GÜL  gördü. hanım mı hanım. ince mi ince narin mi narin. GÜZEL Mİ GÜZEL HATTA GÜZEL DEĞİL EN GÜZEL O DA DEĞİL TEK GÜZEL.. BİR GÜL GÖRDÜ.

İLK ONU O ANFİDE GÖRDÜ. SANKİ BİR GÜL AÇMIŞTI O BOŞ BOĞUK VE DONUK ANFİ DUVARLARININ ARASINDA. BİR ANDA İÇERİ GİRMİŞTİ BİR GÜL PEMBELERİN EN CANA AKANINDAN BİR PEMBE GİYMİŞTİ ÜSTÜNE VE YÜZÜDE AYNI, O RENKLE UYUM İÇİNDE.

heh dedi işte çocuk buldumm...! buldum ben  bu kızı daha önce hayallerimde gördümm.. ben bu kızı daha önce hep hayal ettim. hayallerimide ki sevgili kız o olması gerek..

EVET OLAN OLMUŞTU BİR KERE O GÜLE BİR BAKMIŞ BİR DEFA ŞÖYLE BİR YÜREĞİM TİTREMİŞTİ BİR  KERE..

O kadar güzel ve narin bir kızdı ki o öyle. DAHA ÖNCE HİÇ ÖYLE BİR ÇİCEK GÖRMEMİŞ ÖYLE BİR RENK GÖRMEMİŞ ÖYLE BİR SİMA ASLA GÖRMEMİŞ Tİ. CENNETEN Mİ GELMİŞTİ BU HURİ KIZI HABİBE, YOKSA bir perinin büyülediği bir kız mıydı...

evet tüm kızların kıskanacağı güzellikteydi habibe.. tabi o anda ve ilerleyen aylarda sadece pembe gül dü adı..

çünkü tecrübesiz ve çok çekinmekteydi çocuk..

ama ne olduğunu anlamamış o gördüğü pembe HURİ kızına o çiçeğe baka kalmıştı..

ilk toplantı yapılmıştı okulda ilk defa bir araya gelmişti öğrenciler okulun ilk gününde. ve onu görmüştü çocuk demişti. bu çicek bu melek bu bebek yüzlü kız KEŞKE benim sınıfıma düşse diye, içinden geçirmişti bir kere..

öylede oldu.!! takdiri ilahi o kız la aynı sınıfta olmasını istedi BELLİYDİ ZATEN BU KADAR YILDIR ÇOCUK ONUN İÇİN BEKLEDİ..

FELSEFESİ ŞUYDU, BİR GÜN BİR KIZ BULACAĞIM VE ONA AŞIK OLUP ONUNLA EVLENECEĞİM. VE ASLA VE ASLA BAŞKA HİÇBİR ŞEKİLDE BAŞKA BİR KIZ İLE GÖNÜLDEN VEYA DİLDEN ASLA AŞIK OLMAYACAKTIM.. Bu sözü kendine daha orta okul yıllarında vermişti çocuk..

VE ONU GÖRDÜĞÜNDE DEDİ Kİ İŞTE YILLARDIR BEKLEDİĞİM KIZ OLSA OLSA BU PEMBE GÜL DÜR BAŞKASI OLMAZ.. VE HAYRAN HAYRAN ONA BAKIP KALDI ÇOCUK..

SONRA BİR CUMA GÜNÜ BİR DİYALOG GEÇTİ HOCA İLE ÇOCUĞUN ARASINDA. SINIFTAKİ O GÜZEL KIZ BIRAKIN SINIFI FÜNYANIN EN GÜZEL KIZI DÖNÜP KONUSAN, ÇOCUĞA BAKIP. "YA NE QUİZİ YA..!" DEDİ. O FARKETMEDİ AMA BU CÜMLE TAAAA KALBİME GİTTİ.. ÖYLECE DONDU KALDI ÇOCUK. NASIL DA SEVİDİ NASILDA ÇOŞTU KALBİ. EY KIZ BİLMEZSİN Kİ HİÇ O ÇOCUĞU BOĞMUŞTUN SEVİNCE..

HALA BİR SORUN VARDI BU GÜZELLER GÜZEL DÜNYANIN EN GÜZEL KIZININ BU PERİ KIZININ BİR ADI OLMALIYDI VE VARDIDA. AMA ÇOCUK YANA YAKILA O ADA ULAŞAMAK O ADI DUYMAK İSTEDİ. BİR TÜRLÜ ARADIĞINI BULAMADI HİÇBİR YERDE. İKİ GÜN TAAM İKİ KOCA GÜN GEÇMEK BİLMEDİ taaa o günden başladı gözleri o pembe gülü aramaya. taa o gün anladı onu görmeden geçmiyor zaman diye o gün anladı o güzellik gözünden kalbine doluyor diye..

sonrasında pazartesi günü geldi. HİÇ OLMADIĞI KADAR HEYECANLIYDI ÇOCUK, HİÇ OLMADIĞI KADAR DA SEVİNÇLİ.. KOŞARAK ÇIKTI EVİNDEN, SANKİ UÇARCASINA TIPKI KALBİ GİBİ YERİNDE DURMAYIP KAFESİNE SIĞMADAN ÇARPARCASINA ÇIKTI sokağa. ve ilk defa okula gütmenin bu kadar çok mutluluk verdiğin anladı kendisine. AMAN ALLAHIM NE OLUYORDU Kİ.. NEDEN KALBİ HERZAMANKİNDEN FARKLI ATIYORDU?

NEDEN GÖZLERİ SÜREKLİ OKULA DAHA KİLOMETRELER OLMASINA RAĞMEN OKULDAN TARAFA BAKIYOR DU?

NEDEN, BACAKLARINDA BİR TİTREME VARDI NE OLUYOR DU?

NEDEN HIZLI HIZLI NEFES ALIYORDU HİÇ KOŞMADIĞI HALDE?

NEDEN YERİNDE DURAMIYORDU,?

NEDEN BİR SANİYE BİLE DURSA ARABA, İNİP KOŞARAK GİTMEK İSTİYORDU?

SONUNDA OLANLAR OLDU KALBİ YERİNDEN ÇIKTI ÇIKACAK OKULU GÖRDÜ, BİR YERİ GÖRDÜĞÜNE HİÇ BUKADAR ÇOK SEVİNMEMİŞTİ. VE BUNUN OKUL OLDUĞUNU FARKEDİNCE DE OLAYIN VAHAMETİNİ ANLAMAMAK İÇİN HİÇBİR SEBEP KALMIYORDU:(

evet farkediyordu bu haller bi şeyin alametiydi heralde...

bu gülde ne ki senin yanında...

HABİBE.. HABİBEE HABİBEEEEE...!!

 Okula gelmişti artık dersler başlıyordu, daha okula gelmeden gözeleri her yerde onu arıyordu. VE aramaların sonucunda o kalabalığın içince bir pembe renk çarptı gözüne gencin.
kalbi çımaktan başka çaresiyokmuş gibi atmaya başladı. ARTIK İSYAN EDİYORDU..! BIRAK BENİ ÇIKIP GİDEYİM. SEN BİRŞEY YAPAMAZSIN BIRAK BENİ BEN ONA GİDEYİM DİYORDU KALBİ ÇOCUĞA. İŞTE O GÜN KALBİNİ BİRDAHA BULAMAMASIYA KAYBETTİ ÇOCUK..

BİRDAHA O KALBE HİÇ RASLAMADIM GÖĞSÜMDE.!

Derlerin başlaması ile hocaların tanışma faslı başladı, işte beklediğim an.. BİR ANDA BÜTÜN DUYU ORGANLARIM AÇILDI VE SADECE BİR ŞEYE ODAKLANDI.
O DA NE AMAN ALLAHIM AYAĞA BİR AHU CEYLAN KALKIYORDU. HANİ ÇİÇEKLER AKŞAM BOYUNLARINI BÜKÜP, SOLGUN DURUP SABAH GÜNEŞLE BİRLİKTE AÇARLAR YA YENİDEN, SANKİ BU GÖRÜNTÜYÜ ANDIRIYORDU ONUN AYAĞA KALKMASI. EVET BİR PEMBE GÜL GÜNE YENİ BAŞLARCASINA AÇILIYORDU SANKİ..
ve işte beklenen an.. o gülün bir sesi vardı ki, BU GÜNE KADAR ÖYLE BİR SES ASLA DUYMAMIŞTI BU KULAKLAR. ÖYLE BİR SES VARDI Kİ, HİÇBİR SES SANATÇISINDA OLMAYAN TÜM ŞARKICILARI KISKANDIRACAK TONDA VE TATLILIKTA BİR SES..
SANKİ KULAĞIM DEĞİL KALBİM O SESTEYDİ..
VE YÜK SELDİ..
H A B İ B E ...
HABİBEEEEEEE.
HABİBEEEEEEEEEE...
BU NASIL BİR İSİMDİ BÖYLE, İSMİYLE MÜSEMMA DERLER YA İŞTE TAM ÖYLE. SEVİLESİ SEVGİLİ HABİBEE..
sanki ölüm döşeğinden kurtuldun yaşayacaksın haberi almış gibi sevindi çocukk. okadar çokk sevindi ki titredi içi kalbi sonrada tüm vücudu titredi bu ses bu güzelliğe verilen o isim. çocuk titredi kaldı, hatta öyle oldu ki ona sıra geldiğinde ayağa kalkınca, ağzında bir anda HABİBE ismi çıkacamış oldu. zor tuttu kendini.. ve o sevinçle o heyecanla sadece ismini söyleyip oturdu çocuk..
hiç gözünü ondan ayırmadan oturdu, gözü hiç birşey görmüyordu..
baktı baktı
baktıı.... çok baktı çünkü az sonra gördüğü bu güzellik gözünün önünden kaybolacaktı.. baktı öylece akşama de ayrı kalacağı onlarca saatlerede yetmeliydi bu bakışş. baktı öylece. ama korkarak aşık olmaktan korkarak karşılıksız olacağından korkarak rahatsız edeceğinden korkarak ÖYLECE ARKASINDAN BAKTIII BAKTIII..

İLK AŞKIN DOLUŞU İLK YANGINLAR ÇIKIŞI İLK UYKUSUZ GECELER..

ilk sevda ve ilk yangınlar..
 o günden sonra ilk gün den sonra olduğu gibi. ARTIK TEK BİR AMAÇ TEK BİR GAYE TEK BİR DUA TEKBİR YALVARIŞ TEKBİR İSTEK VARDI O DA; HABİBE 
 adı çok güzel kendisini anlatmaya sahifeler yetmez sesi çok güzel dinlemekten huzurduyup zevk alacağın bir ses..
tüm güzellikler bir kişide toplanmış sanki tek bir kişide o da habibe,


sonraki günler artık arayış içinde geçti çocuk için. hep onun gittiği yerlere gitti, hep onun baktığı yerlere baktı, hep onun yaptıklarını yaptı..
her yerde her köşede nerede habibe varsa o da oradaydı. takip etmekten onun korkutacağı için yada kızdıraağı için korkuyordu. bu kız çok farklıydı diğer tüm kızlardan ve insanlardan. çok narin namuslu temiz ve dikkatli, yaklaştırmıyordu yanına hiçbir art niyetli neferi:)


bir kaç defa yüzüne bakarken yakalandım okadar korktum ki biranda korkudan titredim yada aşktan mı bilmiyorum ama . hemen kaçırdım gözlerimi. ama onun gözlerini görmüştüm. o gözler o dünyanın en güzel tek güzel gözleri. bir insana yakışacak bir göz ancak böyle olurdu. okadar güzel duruyordu ki, bir saniyeden kısa süre bile olsa okadar güzel bakıyordu ki. BAKTIKÇA DA YAKIYORDU..

gözlerimden artık ilk yaşlar akıyordu. 
okul bittiğinde sank hayat zindanmış gibi geliyor. sanki idama gidiyordum.
çok zor geliyordu ona bakmaktan gözlerimi alıkoymak.
zaten kalbimde artık bende değildi emindim bundan, gözlerimde artık gidiyordu.
öylede oldu gözüm artık hiçbirşeyi görmez oldu..
ilk defa uykusuz kalıyordu, ilk defa ufka bakıp gözleri doluyordu. 
her gittiği yerde gözleri etrafı tarıyor hep bir şey SADECE BİR SURET YANLIZ BİR SİMA GÖRMEK İSTİYORDU. HER YERDE GÖZLERİM ONU ARIYORDU...
dilimde sadece bir kelime vardı HABİBE söylemek bile neşe veriyordu kalbe.. 
artık KALEMİM BİLE BİR KELİME YAZIYORDU KAĞIT ÜZERİNE
AYNI AKLIMIN DA BİR TEK ŞEY DÜŞÜNDÜĞÜ GİBİ SADECE VE SADECE BİR TEK HABİBE.
BÜTÜN KAĞITLAR DEFTERLER O İSİMLE DOLDU, HABİBE NE KADAR DA GÜZELDİ ÖYLE, İSMİNİ YAZARKEN BİLE ELLERİMDE BİR TİTREME.. 
seni seviyorum habibe demek geliyordu içimden HAYKIRMAK GELİYORDU DÜNYAYA HER YERE HER ŞEYE HAYKIRMAK GELİYORDU SENİ SEVİYORUM HABİBE DİYE..
habibe HABİBE HABİBE... 
ONU GÖRMEK İÇİN HERŞEYİ YAPIYORDUM. 
HİÇBİR ŞEYİN ONU GÖRMEKTEN DAHA FAZLA ASLA ÖNEMİ OLMUYORDU
HEP O ARKA SOKAKLARDA GEÇİYORDU BOŞ VAKİTLERİM ONU GÖRMEK UMUDUYLA 
AMA BİR TÜRLÜ GÖREMEDEN GERİ DÖNÜYORDUM
HEP ONU DÜŞÜNÜYORDUM O GÜZEL YÜZÜ O GÜZELLER GÜZEL GÖZLERİ ASLA HİÇBİR ŞEKİLDE AKLIMDA ÇIKMIYOR DU. HER SANİYEM HER SALİSEM O HABİBE.
AKLIMDAN ONSUZ BİR FİKİR BİLE GEÇMİYORDU
KAFAM SADECE BİR ŞEYE ÇALIŞLIYORDUN NASIL OLURDA ONU BİR SANİYE DAHA GÖRÜRÜM HEP BUNU DÜŞÜNÜYORDUM. 
VE ARTIK NASIL OLURDU ONA NASIL SÖYLERDİM ONU NASIL SEVDİĞİMİ BUNU DÜŞÜNÜYOIRDUM


ARTIK BİR ŞEKİLDE BU BAKIŞLARIN ONU SEVDİĞİMİ BELLİ ETMESİNE YARDIMCI OLMASINI İSTİYORDUM.


HEP ARKA SIRASINA OTURUR, O PAMUK GİBİ YUMUŞ YUMUŞ ELLERİN AYNI RENKTE Kİ KALEMİNİ O KÜÇÜCÜK NARİN PARMAKLARIN O KALEMİ TUTUŞUNU BÜYÜK BİR ZEVKLE HAYRANLIKLAR İZLERDİM.. BELKİDE HAYATTA İZLEDİĞİM EN GÜZEL SİNEMA EN GÜZEL TİYATRO EN GÜZEL NE VARSA OYDU.
BİR MANZARAYA BAKMAKTANSA ONUN O ELLERİNE BAKMAYI BİNKEZ TERCİH EDİYORDU GÖZLERİM.
AMAN ALLLAHIM BİRDE GÜLÜŞÜ VARDI Kİ SORMAYIN BU NASIL BİR DİŞ YAPISI NASIL BİR ÇENE YAPISIYDI Kİ ANLATAMAM
GÜLMEK BİR İNSANA OKADAR MI YAKIŞIRDI, BEN HİÇ KİMSEYE GÜLMEYİ BUKADAR YAKIŞTIRAMAZDIM ASLA. O SANKİ GÜLMÜYOR O SANKİ BAŞKA ALEMLERE GÖTÜRÜYORDU..

bir gülüşü bir ömre bedeldi. O gün içimden demiştim ki, eğer benim olursan ilerde bir gün. EN BÜYÜK MUTLULUĞUM SENİ MUTLU ETMEK OLACAK habibe.
Ve biirgün o güzel gözlerde yaşlar gördüm o gün gidip yanına SENİ AĞLATAN NE VAR SÖYLE BANA HEMEN ONA HATTİNE BİLDİREYİM. SENİ AĞLATMASINLAR, İŞTE O GÜN ANLADIM, SEN AĞLAMA DAYANAMAM ŞARKISININ GERÇEK ANLAMINI.


EVET SEVDİM HEMDE OKADAR ÇOK SEVDİİM Kİİ BİR ANDA HERŞEYİM OLDU. AMA O DAHA BİLMİYORDU..
ONSUZ NEFES ALAMIYOR HER SANİYE ADINI SAYIKLIYORDUM AMA O BİLMİYORDU..

AÇILMA ÇABALAMALARI..

BU SEVGİ O KADAR ŞİDDETLİ BİR ŞEKİLDE YAKIYORDU Kİ YÜREĞİMİ NEFES ALMAKTA BİLE ZORLANIYORDUM
ALDIĞIM HER NEFES SANKİ KALBİME GİDİP BIÇAK OLUP SAPLANIYOR HABİBE ismini dilime düşmesine sebep oluyordu.
aklım fikrim zikrim hep HABİBE oldu çıktı.
onun görebilmek için duraklarda bekledim saatlerce, onu görebilmek için her sabah dersim olmadığı halde okula geldim.
onun görebilmek için her türlü yolu denedim.
onu görebilmek için hiç istemediğim şeyleri yapmak zorunda kaldım
onu görebilmek için sabahların olması iple çektim
onu görebilmek için, okulun kapanmasını hiç istemedim. herkes okulların kapanması nı, ben ise açılmasını isterdim çünkü onu ancak okul koridorlarında görebilirdim.:(

ben karar verdim bir şekilde aramaya başladım yollarını açılmann.
bir yerde kendi ağzından o dünyalar tatlısı sesin çıktığı ağzından o dünyalar tatlısı sesinden MAİL ADRESİNİ DUYDUM. DUYAR DUYMAZ KALBİME KAZIDIM..
İLK İŞİM BİR BAŞKA hesap açıp ona mail atmak oldu. Merak ettim bu kadar belli etmeye çalıştım acaba beni tahmin edermi.
Mailler atıp her seferinde olumsuz cevaplar aldım, ama yılmadım:)
bir şekilde ona bir süpriz yapmalıydım, bir gün başka birisi ile ona kendisi gibi bir Gül yolladım.
almayacağını biliyordum, öylede oldu. AMA ONDAN KALAN HATIRAYI HALA SAKLIYORUM.
hatıra dedimde, bir gün bir arkadaşına üzerine birşeyler yazarak kağıt verdi. ve arkadaşı okuyup o kağıdı buruşturdu, dersten çıkarkende çöpe attı. GÖZÜM O KAĞITTAYDI, ÇÜNKÜ O YAZI HABİBEYE AİTTİ. HERKES GİBİ BENDE ÇIKTIM SINIFTAN. MERDİVENLERİ İNİP BEKLEDİM BİRKAÇ DAKİKA SONRA , ALLAHIM NOLUR ÇÖPÜ BOŞALTMAMIŞ OLSUNLAR DİYE DUA EDERK GİTTİM VE BİRDE NE GÖREYİM, OKADAR SEVİNDİM Kİ O KAĞIT ORADAYDI.
benim için okadar değerliydi ki o kağıt. çünkü o habibeye aitti çünkü o yazıları o yazmıştı çünkü o onundu. okadar değerliydi benim için. çöplükte inci bulmuş kadar hatta daha fazla sevindin o kağıdı bulduğuma. aldım düzlttim okumadım katladım elimde sıkıca tuttum.
ve O KAĞIDI EN SEVDİĞİM İNSANIN CÜZDANIMDA TAŞIDIĞIM RESMİNİN YANINA KOYDUM. NOT: hala orada durmakta. ve hala okadar değerli.çünkü habibeye ait ilk sahip olduğum şey o küçücük kağıt.

ve sonraları ise, bir ilk yaşandı 4ay sonra ilk defa ona birşeyler dedim. önemli birşeyler değildi ama onun yüzüne karşı ilk defa iki kelime kullandım ve o tarihi HİÇ UNUTMADIM.3 OCAK 2006
akabinde 6 ocakta ise ilk defa onu yanlız bir şekilde gördüm 4 kelime kullandım
ve asıl sonrası çok güzeldi 17 ocakta bir arkadaşıyla birlikte onunla iki saat oturduk. aman allahım o gün onu daha yakından tanıdım. hani hayranıydım ya, birke z daha bin kez daha hayran hayran ona bakıp ona hayran oldum... o konuşma sırasında birkaç defa göz göze gelmek bile, aşıktan öteye çevirdi beni. ARTIK MECNUNDUM GALİBA.
doğum günü geldi öğrenmiştim, kutlamak istedim her yerde ilk defa olduğu için bir kıza değerli ve anlamlı bir hediye nasıl alınır ne alınır diye aramadığım şey kalmadı.
ama o meşguldu olmadı kutlayamadık doğum gününü diğer arkadaşları ile birlikte.
ardından bir gün otobüste birlikte 10 dakikalık bir yolculuk yaptık öncesinde kaşılaşmamız vesile oldu bu yolculuğa. Ben iyice kaptırmıştım kendimi dahada kapıldım o yangına.
artık hiçbirşey eskisi gibi değildi azcık bir umutda doğmuştu kalbime. çünkü ya ben öyle görüyordum yada farklı bilmiyorum ama. oda bana bakmaya başlamıştı. sınıftaki hareketlerimi bile hatırlıyordu. BEN İSE BUNLARI DUYDUKÇA UÇUYORDUM.
o nu çok seviyordum başka bir şey bilmiyordum. artık tek işim tek gücüm her şeyimm o olmuştu. yoktu başka hiçbirşey ne tat vardı ne tuz ne neşe vardı ne eğlence, ne mutluluk vardı nede huzur onu görmediğim günlerde.
okula koşa koşa gittim derslerde profilini çizdim beynime. çok sevdim çoooook sevdim seni habibe.

VE TÜM UMUTLARIN KURUNTULAR OLDUĞUNU ANLADIĞIM KARA GÜN.

VE Bu dayanılmaz duygular artık beni ona açılmaya sonderece mecbur bıraktı. bir 13 nisan sabahı gittim çıktım karşısına. SANA BİRŞEY SÖYLEMEK İSTİYORUM DEDİM...
ALDIĞIM CEVAPLA YAŞARKEN NASIL ÖLÜNÜRMÜŞ ÖĞRENDİM.:(
VE BEN O GÜNE KARAGÜN DEDİM.
benden bir şey istedi sadece, bir daha onu rahatsız etmememi, onun bulunduğu ortamda bulunmamamı.! yani bana dünyada en çok sevdiğim şeyi yapmayı yapmamamı istedi. Ve bunu onun için yapmamı istedi.
BEN İSE ONU KIRMAKTAN OKADAR KORKTUM Kİ.! SİZ NASIL İSTERSENİZ ÖYLE OLSUN DEDİM.
o gün ben yıkıldım yıkılmak ne kelime sanki bir kamyon vardı da ben oracıkta ezildim:

GÜLÜMDE ELİMDE KALMIŞTI, KALBİMDE.
DONA KALMIŞTI ÇOCUK OLDUĞU YERDE..

ilerleyen günlerde ise günler haftaları kovaladı haftalar ayları ve aylarda yılları.

bu arlarda çocuk HİÇBİR ZAMAN ilk aşkına asla gözüyle dahi ihanet etmedi. HEP HABİBEYİ SEVDİ. hep bir gün onunda onu sevmesi ümidi içinde hiç tükenmedi..
. baı özel günlerde hep hatırladı. telefonuda bulmuştu ama aramak onu rahatsız eder diye arayamadı. bir kaç kısa mesajı ise cevap bulmadı. onu kızdırmaktan korktu  onu üzmekten daha da çok korktu.
artık başka bir mücadele vardı yada mücadele edeceği şeyler öoğaldı çocuğun. 
eskeiden sadece onu görmek için çabalardı, artık ise hem onu görmek hemde bu işi yaparken ona görünmemek :(
hep fırsatlar kolladı İŞLERİ TESADÜFE GETİREREK ONU GÖRMEYE ÇALIŞTI. VE HER GÖRDÜĞÜ  GÜN BİR SONRAKİ GÜNE ÜMİT OLDU. HAFTASONLARI ÇOCUK İÇİN BİR İŞKENCE OLMAKTAN ÖTE OLMADI. EĞER HAFTA SONUNDAN SONRA ONU GÖRECEĞİNİ BİLMEMİŞ OLSAYDI ÇOCUK DAYANAMAZDI ! ÖLÜRDÜ HASRETDEN.
KIŞIN KARLARDA YAZIN SICAKLARDA HEP FIRSAT KOLLADI. HER SAATİNİ ONA DENK GETİRİP KARŞILAŞMAK BİLE OLSA ONU GÖRMEK İÇİN UĞRAŞTI. 
HATTA BİR GÜN KARIN ALTINDA İKİ SAAT BEKLEDİ AMA HİİİÇ ÜŞÜMEDİ.. O HASRETİN ATEŞİ  YANDI KALBİNDE SOĞUK NEDİR HİÇ İŞLEMEDİ.
YAZ AYLARI İSE ZULUMDEN ÖTE SULUMDU ÇOCUK İÇİN!! DÜŞÜNMKE BİLE İSTEMİYORDU O KOCAMAN 3 AYI. HABİBEYİ GÖREMEDEN GEÇECEK O AYLARI..
ONLARA BİR FORMÜL ARADI VE HER YAZIN SOKAĞINI BİLMEDİĞİ AMA CADDESİNİ BİLDİĞİ CADDELERDE ŞANS OLURDA SEVDİĞİNİ BELKİ GÖRÜR DİYE KALDIRIM TAŞLARINI SAYDI:) AMA OLMADI NASİPSİZDİ NASİPSİZ KALDI :( HASRETİ BÜYÜDÜ VOLKAN YANARDAĞDA OLDU:((

SABRIN SONU SELAMETTİR..

tam üç yıl böyle devam etti çocuk. hiç ümidini yitirmedi. hiçbir şey beklemedi sadece sevdi.
sevdi ve sevdii hemde çok sevdibir 16 ocak günü bir den yumusayı veren gönül kapısının anahtarları habibe bir yemek teklifine yıllar sonra evet dedi..
çokcuk ise yaşasınnnn diyerek havalara uçtu.. 
biraz vakte ihtiyacı vardı kızın en sonunda bir selamet bulacaktı çocuk. 
ve buldu da. yıllardır çektiği sabrın selameti dünyama doğtu. 
gönül bahçemde o pemne gül goncegül açtı. 
baharı geldi çocuğun. hemde ilkbaharı..




güneşim olup karanlık geceme doğdu.19 ocakta bana. beni dünyanın en sanşlısı en bahtiyar insanı erkeği yaptı..


sunu bilir şunu söylerim
seviyorsan sonuna kadar seveceksin.. 
seveceksen herkilde seveceksin.
seveceksen gururun olmayacak... 
bunlar varsa sen sevmiyosun demektir..
BIRAK MA SAKIN KALBİNİ YANLIZ, Bİ GÜN OLUR GELECEĞİN SENİDE BULUR ..
bir insanın bir benzeri daha bulunamaz asla unutmaz çocuk.